Scheidsrechter in de Schijnwerper: Imane Valk

De Karate-do Bond Nederland wil graag onze scheidsrechters en andere vrijwilligers wat vaker in de schijnwerper te zetten. Een mooie manier om dat te doen is een soort interview af te nemen en dat dan in de Taiko en op de KBN website te plaatsen. Natuurlijk met portret- of actiefotos erbij!

De vierde scheidsrechter die wij interviewen is Imane, een scheidsrechter die recent is gestart met het scheidsgerecht en dit combineert met een actieve wedstrijdcarrière. Als je het leuk vindt hier ook eens aan mee te doen, kan je je altijd opgeven bij Michel Edel van de Nationale Scheidsrechtercommissie: doen!

Kan je iets over jezelf vertellen?

Mijn naam is Imane Valk, ik ben 16 jaar oud en karate is echt mijn passie. Toen ik bijna tien was begon ik met traditioneel karate en op mijn dertiende haalde ik mijn eerste Dan in Wado Ryu. Naast traditioneel karateka ben ik ook actief als wedstrijd karateka. Ik startte met kumite drie maanden voor de eerste corona-lockdown en deed toen mee aan het NK. Inmiddels doe ik mee aan de internationale WKF toernooien (de Youth Leagues), was ik vorig jaar geselecteerd voor het Wereld Jeugd Kampioenschap en doe ik dit jaar mee aan het Europees Jeugd Kampioenschap. Afgelopen zomer behaalde ik mijn eerste Youth League medaille.

Afgelopen jaar volgde ik, in het eerste weekend na mijn 16e verjaardag, mijn eerste scheidsrechterscursus bij de KBN, waarna ik al vrij snel mijn theorie- en praktijkexamen deed. Waarom? Ik vind het leuk en belangrijk om als atleet vanuit een ander perspectief naar mijn sport te kijken. Hier leer ik immers ook veel van. Zo zie ik nu beter waarom bepaalde punten wel of juist niet gegeven worden, ben ik me beter bewust van de criteria waarop acties en kata’s beoordeeld worden en ervaar ik hoe niet vanzelfsprekend het scheidsrechterschap is. Over het wedstrijdreglement kun je me alles vragen :-).

Wat vind je de leuke dingen van het scheidsrechter zijn?

Waar je als atleet vaak kijkt naar de scheidsrechter als een persoon die punten wel of niet toekent en de partij begeleidt, merk ik nu als scheidsrechter zelf dat het scheidsrechterschap over veel meer gaat. Zo vind ik het geweldig om samen met de andere scheidsrechters de liefde voor de sport te delen. Er is een hechte scheidsrechters community en ik ben er dankbaar voor dat ik er deel van uitmaak!

En wat vind je wel eens lastig als je aan het scheidsrechteren bent?

Als scheidsrechter maak je écht het verschil tijdens een partij. Je kijkt op basis van de criteria naar punten bij kumite of naar de uitvoering van kata’s. Daarbij voel je soms de dynamiek en de druk bij bepaalde partijen en dat is lastig. Hierdoor vind ik het scheidsen soms spannender dan zelf op de mat staan. Want juist als scheidsrechter moet je ervoor zorgen dat een partij goed en eerlijk verloopt. Voor een atleet hangt er immers veel vanaf.

Soms vragen mensen of het mij wel lukt om neutraal te zijn, omdat ik zelf ook nog vecht. Het antwoord is: jazeker! Ik beoordeel partijen, zoals ik zelf zou willen dat mijn partijen worden beoordeeld. En doordat ik zelf op de mat sta heb ik goed zicht op bepaalde acties.

Kan je iets over een leuke gebeurtenis vertellen tijdens je scheidsrechter carrière?

Afgelopen Nederlandse Kampioenschappen kon ik helaas niet meedoen, omdat ik een blessure had. Daarom besloot ik om die dag te scheidsen. Het was voor mij persoonlijk wel moeilijk dat ik niet mee kon doen met de wedstrijd zelf. Tegelijkertijd was het heel erg leuk om als scheidsrechter mijn bijdrage te leveren.

Er waren een aantal spannende partijen die ik als scheidsrechter beoordeelde zittende op de ‘eerste rang’. Ik zag de partijen van dichtbij, werd meegenomen in het gevoel van de atleten, maar bleef vanuit mijn rol natuurlijk neutraal en zakelijk. Bij oudere atleten gaat dat makkelijk, maar het is best weleens lastig om met een strak gezicht naar kinderen onder de acht jaar te kijken wanneer zij zich opstellen. Of als kinderen mij herkennen, mijn naam roepen en heel enthousiast beginnen te zwaaien. Tegelijkertijd merk ik hierdoor wel dat ik het scheidsgerecht dichter bij jonge atleten kan brengen.

Zijn er dingen die je graag anders zou zien?

Op dit moment ben ik de jongste karate scheidsrechter in Nederland en ik ben de enige jonge atleet die zowel vecht als scheidst. Hoe mooi zou het zijn als er meer jongeren (atleten) zijn die ook als scheidsrechter aan de slag gaan? Het is een mooie kans om het team te versterken en de vlaggetjes uiteindelijk over te nemen van de oudere generatie.

Als je anderen zou aanraden ook scheidsrechter te worden; wat zou je dan zeggen?

Als je geïnteresseerd bent is mijn advies vooral: kijk een keertje bij een scheidsrechterscursus of het scheidsen bij je past. Het is leuk en leerzaam. Ben je voor je gevoel nog in een verkennende fase? Praat eens met een scheidsrechter die je kent, of kijk naar partijen bij toernooien met de bril van een scheidsrechter. Geloof me, door dat bewust te doen, steek je ook weer een en ander op.