Scheidsrechter in de Schijnwerper: Theo Noë

De Karate-do Bond Nederland wil graag onze scheidsrechters en andere vrijwilligers wat vaker in de schijnwerper te zetten. Een mooie manier om dat te doen is een soort interview af te nemen en dat dan in de Taiko en op de KBN website te plaatsen. Natuurlijk met portret- of actiefotos erbij!

De tweede scheidsrechter die wij interviewen is Theo Noë, een de scheidsrechters die pas recentelijk is begonnen als scheidsrechter. Als je het leuk vindt hier ook eens aan mee te doen, kan je je altijd opgeven bij Michel Edel van de Nationale Scheidsrechtercommissie: doen!

Kan je iets over jezelf vertellen?

Mijn naam is Theo Noë. Ik ben 54 jaar en woon in ‘s-Hertogenbosch. Ik ben al een paar jaar scheidsrechter geweest bij een andere bond en nu een jaartje scheidsrechter bij de KBN. Ik ben dat gaan doen, omdat ik het prachtig vind om mijn karate ontwikkeling aan te vullen vanuit andere invalshoeken. Naast trainen en lesgeven een andere manier om met je sport bezig te zijn.

Wat vind je de leuke dingen van het scheidsrechter zijn?

Werken met een team. Geen enkele scheidsrechter staat alleen op de mat. Met je collega scheidsrechters werk je écht samen als team om elke wedstrijd zo goed mogelijk af te ronden. En dat samen met de vrijwilligers die aan de tafel zitten en rondlopen. Er komt veel meer bij kijken dan simpelweg regeltjes toepassen.

En wat vind je wel eens lastig als je aan het scheidsrechteren bent?

De huidige groep inzetbare scheidsrechters is op dit moment wat aan de krappe kant. Je moet dan soms wel eens wedstrijddagen draaien met nét iets te weinig collega’s. Dat is dan wel aanpoten. Aan het eind van zo’n dag ben je wel op, moe maar voldaan.

Kan je iets over een leuke gebeurtenis vertellen tijdens je scheidsrechter carrière?

De momenten vlak voor, tijdens en na een wedstrijd zijn serious business. De deelnemers hebben dan recht op niets minder dan onze onverdeelde aandacht. Dus de momenten tussen de wedstrijden door worden dan net zo belangrijk, om kort te ontspannen. De lolmomenten die we dan hebben met collega scheidsrechters en vrijwilligers is dus waardevol en niet zelden hilarisch. We nemen elkaar dan graag in de maling.

Zijn er dingen die je graag anders zou zien?

Dat de wedstrijdreglementen meer aandacht krijgen in de coach opleidingen. Ik denk dat frustraties kunnen ontstaan als mensen niet begrijpen waarom bepaalde besluiten op de mat genomen worden. Regelkennis kan, om te beginnen, hierbij helpen, om wederzijds begrip te kweken. Dan kun je sommige uitslagen ook beter uitleggen aan je deelnemers. Of je kunt er echt op trainen om bepaalde situaties op de mat te voorkomen of juist te gebruiken.

Als je anderen zou aanraden ook scheidsrechter te worden; wat zou je dan zeggen?

Als je karate-do beoefent om als persoon te groeien dan móet je eigenlijk wel scheidsrechter worden! Alleen al de totaal andere invalshoek ten opzichte van bijvoorbeeld coaching of lesgeven. En dan de eindeloze ontwikkelingsmogelijkheden. Je blijft groeien als scheidsrechter. En een bijwerking is dan ook dat je anders in je sport en trainingen staat als karateka.